Medio 2006 hebben we het boek "De neus van de hond" gekocht van Ruud Haak en hebben een aantal maanden diverse begin stappen ondernomen. Voor iedereen die erover denkt om dit ook te gaan doen, dit boek geeft een geweldige bijdrage aan de kennis mbt het speuren.

Maar na ca 5 maanden kwamen we niet meer verder en de twijfel of het allemaal wel goed ging sloeg toe. Dus vragen vragen en nog eens internetten en steeds kwam ik bij IPO, dat is ook leuk maar IPO bestaat uit 3 onderdelen (speuren, pakwerk en gehoorzaamheid) Met dat laatste waren we al bezig en pakwerk had en hebben we totaal geen interesse dus maar weer vragen totdat..... Jawel we kwamen iemand tegen die mij verwees naar een trainster die o.a. separaat speurtraining doceert. Tegenwoordig heeft ze haar eigen school en men kan contact op nemen via de site www.dogontrack.nl 

In november 2006 was het dan zover, wij hebben gekozen voor de privelessen van 1 uur. Al snel bleek dat de basis helemaal niet verkeerd was en dat we best al wat beter waren dan de gemiddelde beginner. 1 ding werd mij echter snel duidelijk gemaakt, dacht ik toen ik met speuren begon dat het alleen werken was voor de hond, niets is echter minder waar, het is topsport voor baas en hond. Alle bewegingen die een hond maakt tijdens het speuren zijn indicaties! Je moet je hond dus gaan leren lezen in de breedste zin van het woord. Hoe is zijn cadans? Wat doet zijn staart? Trekt hij hard aan de lijn of juist niet? Kijkt hij 1 of meerdere keren in een andere richting dan waarheen we lopen? Oh ja, hoe staat de wind? Op welk terrein zijn we? En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Judith, waar ben je?

Got yeah

Time flies, je komt op andere terreinen, zachte grond, zand, semi verharde paden en ook tegels en klinkers worden speurondergrond. Gewone spoortjes worden sporen, ze nemen toe in moeilijkheid en afstand. Er komen backtracks (simpel uitgelegd het spoor loopt van noord naar zuid en ineens gaat het naan oost, maar over hetzelfde pad komt het weer terug op het oorspronkelijke spoor. Daarna wordt de hond niet meer recht aangezet bij het beginspoor maar in een hoek. En vervolgens wordt het steeds moeilijker gemaakt, er komen afleidende sporen door het oorspronkelijke spoor, eerst van vreemden maar daarna van bekenden. Kortom een geweldige belevenis om op deze manier met je hond bezig te zijn. Elke keer weer zijn we beide zo moe dat ook ik even een uurtje op de bank moet bijkomen al dan niet in liggende positie :-) . De ervaring tot op heden is in 1 woord samen te vatten

 GEWELDIG

Speuren

Vanaf dat Zayas kon lopen liep hij al met zijn neus aan de grond te snuffelen dus al snel dachten we dat het misschien wel leuk zou zijn in de toekomst om met Zayas te gaan speuren.